Parte nanzu à i mei Mansa di ghjente In giru à un corpu chì s’addurmenta. Immensa dulcezza Un parente si ne và. Chetu chetu. Tintu
Parte nanzu à i mei Mansa di ghjente In giru à un corpu chì s’addurmenta. Immensa dulcezza Un parente si ne và. Chetu chetu. Tintu
Pà ‘ssi mondi Di leghje ‘ssi filari, chivi, ùn si trattarà Chì sunnià à scrive li torna ci vulerà, Ribombanu e parolle, l’antiche ghjasteme : Mischina
Ghjacumu Fusina hè natu di dicembri di u 1940 in Urtali, in Corsica suprana. Dopu à studii sicundarii in Bastia eppo dopu in l’università parighjina
Sò sempre in battaglia Cù u me alculisimu Stu velenu chì taglia A mente incù u vinu A San Ghjorghju limone U ballon grenadine I
Sò paisoli spapersi d’Angola Omi furzuti ch’ùn temenu sole Arrampicati à a terra quallà A polvera s’appiccica à e gole Ci sò donne cun panni
L’ai ritruvata a nustalgia Chì ti cuntaia a to minnanna ? Hè quidda di l’epica strana Chì s’hè firmata in i so ochja. È tù cù
Issu testu hè statu scrittu da Pablo Neruda in umaghju à Simòn Bolivar, omu rispettatu in tutta l’America suttana è cunnisciutu in u mondu sanu
A cità di lumi hà brusgiatu i steddi Semu scamattati, ùn si pò più veda. U chjarori beddu d’un ciarbeddu puru S’hè fattu tumbà, lasciatu
Finu à l’Altura À Pasquale Marchetti À chì ghjova di scriva in lingua corsa? È tantu disprezzu, chì senza fracassu Ci hà fattu perde l’usu
Puema chì sprimi a biddezza è u locu di paci chì sò i casi di i nosci Minnanni. Pocu impremi s’eddu ci sò i peghji