Mancu un brumulu di livamu O pani azzimu È micca manna caduta Acqua ùn hà schizzittatu ‘llu muru ‘llu bunker L’ultimu pomu era partutu. Ci
Mancu un brumulu di livamu O pani azzimu È micca manna caduta Acqua ùn hà schizzittatu ‘llu muru ‘llu bunker L’ultimu pomu era partutu. Ci
Quantu volti aghju sunniatu D’una vita sfarenti D’un paesi luntanu Tanti sogni in menti Pò essa pruvaraghju Di scopra d’altri urizonti Ma in u cori
Spuzaliziu chiglianese hè un puema sopra a leghjenda di a Spusata, muntagna famosa di u circondu di i Dui Sorru.
Qual’hè issu Diu chè vo pregate? Qual’hè issu Diu chè vo pregate Di punt’à e stantare zuccate Pichjinate di lichenu grisgiu Un palatinu altu è
I. U portu Nibbiura matuttina Ripusaia graziosa À lu stresciu d’una minaica. Una catamalza di stamazzola Comu un miraghju Illusioni ‘ll’alba Friscura trimanti d’un raghju.
È issu sole chì m’agguanta Purtendumi for’di stagione S’è lu celu ùn s’ammanta Sarà nova la prigione. Eranu tante le frante D’aprile in sta regione
L’aria si fracassò, si svintrò lu cilestu tesu, neru, minacciosu. I mura gucciulanti sguiddaiani ind’u fiumu scatenatu, purtendu cun iddi l’albura intimuriti, i pianti strappati,
Corsica ùn hè la rena, Ne le marine d’argentu Ne mancu u passu è vena Di i frusteri o di u ventu Corsica hè a
Da Cutuli è Curtichjatu Aghju una storia da cuntà d’un missiavu innamuratu di l’ochji di a so pusterità Una figliulina nata d’aostu chì tinia caru
A Porta U piovu ‘ll’istatina Feci spegnasi lu soli, Hà lavatu la rapina È cantat’à mè li foli : “S’hè svintratu lu fiumoni, Impurtati