Malgradu ogni timpesta l’acellu volta à u nidu È ampara à vulà à i so acellucci A vita và cusì, in un volu infinitu Da
Malgradu ogni timpesta l’acellu volta à u nidu È ampara à vulà à i so acellucci A vita và cusì, in un volu infinitu Da
Da a sciuma di l’atti, à i fondi di u sintimentu… quandi u core si scioglie
Ritorna à e funtane chì t’anu vistu ingrandà…
Per quelli ch’ùn sò più à luttà per a vita Per i silenzii cechi chì contanu i ghjorni Per a forza chì tene u stintu
In l’annata 1948 , vene à more , luntanu da la so cara tarra di Corsica , à mez’à quattru muri , di la prigione
« O poveru truitellu ! Ingrenderai si Dio vole Ma scemmu so cume un bitellu Sio ti cappiu cun stu sole Perche ti pischeraghiu più
Eppuru, ti truvavi quì. Davant’à stu scagninu induve da ghjuvanottu avii scrittu i to primi versi, e to prime canzone, i to primi sentimenti di
À l’usciu d’i ramenti, da dì ciò chì saremu…
Terra ferma Ogni casa abitata S’è scurdata di l’antichi, Aghiu vistu venerata Quella lingua tra l’amichi A bandera ‘nsanguinata Un rigalu par i richi. I
Dopu “À tè pratendu” Tempi Rivista vi pruponi u so sicondu arrighjistramentu. Steti à senta a littura di a storia di “Santu Stefanu“, ritrascritta da