A fumaccia di una sigaretta. Fora a notti, isciuta da i mura, da a strada, da lu celu scatinatu, era diventata maestra in ista sirata
A fumaccia di una sigaretta. Fora a notti, isciuta da i mura, da a strada, da lu celu scatinatu, era diventata maestra in ista sirata
U PURGATORIU – Cantu sicondu, versi 1 à 37 Ghjà era u soli à l’urizzonti ghjuntu Lu so circulu mirindianu copri Ghjerusalemma à lu più
Dicimu chì a Divina Commedia hà fattu l’Italia, è parchì ùn avaria micca fattu a Corsica dinò? Ci dumandemu comu sti millai di versi, scritti
In sta fine di ghjurnata, tempu ghjuntu sittembre, u sole si ciotta nant’à un paese sviutatu è liscivatu. Pocu à pocu ripiglie a so forma
À u sole chì si sguassa Nantu à le pianure gialle Vecu ‘ssi culori passi Ma di silenziu immurtali Spuntarà la prima stella Nant’à i
Malgradu ogni timpesta l’acellu volta à u nidu È ampara à vulà à i so acellucci A vita và cusì, in un volu infinitu Da
Da a sciuma di l’atti, à i fondi di u sintimentu… quandi u core si scioglie
Ritorna à e funtane chì t’anu vistu ingrandà…
Per quelli ch’ùn sò più à luttà per a vita Per i silenzii cechi chì contanu i ghjorni Per a forza chì tene u stintu
« O poveru truitellu ! Ingrenderai si Dio vole Ma scemmu so cume un bitellu Sio ti cappiu cun stu sole Perche ti pischeraghiu più