Tinsioni interna. A pedda lacerata, l’urgani, u sangu. U sangu neru, di fami, di seti, di frebba intarrugativa. Una tela bianca. Biancu spurgulatu, biotu di
Tinsioni interna. A pedda lacerata, l’urgani, u sangu. U sangu neru, di fami, di seti, di frebba intarrugativa. Una tela bianca. Biancu spurgulatu, biotu di
Adrian hè passatu eri. I piomba ani saltatu, i finestri ani chjuccatu è subitu più nudda. Un’aduchjata corta corta lascendu intesa in l’aria arrimbatu ‘lla
Ogni annu, ani fattu a scelta i studianti corsi da studià nant’à u cuntinenti, certi ani in capu u desideriu prufondu d’ùn mai rompa u
U mundu scangia. Carchi voti è pè u ben, e d’atri pè u mali. U prugressu è impurtanti pè a noscia sucetà ma comu tütu
Gabbia infinita Di culori Nant’à una tela insanguinata. Si massighjaiani i cunfini In una bila stradulurosa, U risu : duminiu di rapini À l’albi culuriti
Fighjulgu, I cunfini di paroddi Vadini pieni ‘ll’odii, È da l’abbrucata rossa Sbuccia ‘ssu soffiu di mossa. Parlu, Quand’esci l’imaginariu di Sangu,’llu fondu d’un oriu,
U fiatu ribellu A lu tarmine di tutti l’eccetera Quand’ellu si sgrumbuleghja quellu ghjornu A cullana zeppa fatta d’ogni spera Si scioglie per ammuntagnà in
Mughji, mossa frenetica d’una truppa in mal’d’emuzione, tribisonda. L’eccitazione di l’attesa hà fattu piazza à un cumbugliu insensatu. Racontu di guerra ? Ramentu d’una battaglia
U Leone imbecchiatu, Mezzu seccu è altrunchiulatu Fù dai soi aburritu E da ognunu culpitu: U cavallu li dà un calciu Ghiustu, ghiustu in lu
Sorghje – torna – oghje, inde u mondu sanu, a quistione di l’identità. Sarà bella vechja st’intarrugazione ! U tarmine sarà ghjustu chì, par quantu riguarda