Site icon Tempi – Attualità è infurmazioni in Corsica è in altrò

A ‘Playlist’ di Tempi #2

I Beatles, Jake Bugg, Michel Polnareff, Stinky Toys, Chantal Goya, è par compia Carl Friedrich Abel ghjucatu da Jordi Savall; eccu i scelti d’oghji. 

Cumposta da Paul McCartney in 1957, forsa isciuta in 1961 o 1962, nanzu à a timpesta senza paragonu ch’hà da pruvucà in lu mondu sanu u so primu EP, Please Please Me. Vultati in Inghilterra dopu à un giru di calchì mesa in li vechji caffè di Hamburg, The Beatles ùn sò mancu cunnisciuti ed arigistrani calchì canzoni. Si senti un Paul McCartney ch’ùn hà trovu a so voci, trà li chitarri Rickenbackers imbruttati da l’amplificatori di puvara qualità ed una batteria sciambara ch’hà da veda ghjunghja, calchì mesa dopu un certu Ringo Star. A cuddata cromatica di l’iniziu basta à purtà l’arichja, ed a musica augura i baddati d’amori chì t’hani da seguità in li prussimi anni.

Pochi intarpritazioni di i Beatles da l’antri artisti sò stati riesciuti, diciaraghju nissuna guasgi, ma quandu sta canzona pricisa hè cantata da un ghjuvanottu inglesi chì cunnosci u Folk-Blues com’è nimu, l’affari hè intarassanta subbitu. Eccu una ripresa di Jake Bugg.

Smintichemu chì nanzu à i spichjetti bianchi tamanti è a ciuffa bionda, esistava u Michel Polnareff di l’anni 60 ch’ùn era ancu a so caricatura propria. Nanzu à i sogni d’America, avia lasciatu u cunservatoriu classicu par una vechja chitarra nant’à i scaffacci di u Sacré Cœur, n’era ch’un Beatnick chì purtava i capeddi troppu longhi par l’epica, ed hà scuzzulatu a Francia puritana cù u so primu discu. Forsa ùn ci scurdaremu di l’annu 1966 marcata da l’intrata di u rock inglesi in la cultura populari francesa. Cumpusizioni d’un pianistu virtuosu illuminatu di scimizia muderna.

S’è seti stati occupati da u Riacquistu à a fini di l’anni 1970, è ch’aveti mancatu l’epica strana di u punk francesu, ùn fà nienti, chì i Stinky Toys hè u solu gruppu da ascultà. Quandu l’Inglesi ch’ùn sapiani mancu cantà è ghjucà aviani fattu a scelta di i vechji T-Shirts stracciati, i picculi francesi di u gruppu Stinky Toys purtavani custumi, armati cù i famosi chitarri Rickenbakers di i Beatles chì sunnavani  chjari chjari. « Birthday Party », una canzona ch’ùn s’invechja micca.

Oghji mi faciu l’avucata di u diavuli, è possu affirmà chì ci sò cosi bè, stessu in lu peghju di a canzona francesa, è mustravvi chì Chantal Goya ùn n’hà fattu chì musichi par i ziteddi di l’anni 80. In 1966, era accantu à Jean-Pierre Léaud in lu filmu « Masculin Féminin » rializatu da Jean-Luc Godard. Piccula egeria di lu muvimentu di a Nouvelle Vague, pari chì u cinemà si hè sfrinatu par idda. Eppuru lascia quantunqua calchì tituli, canzoni pop assai piacivuli, cù un rullu di batteria ed un riff di bassa chì stani in capu.

Par compia stu giru musicali, un pocu di barrocu cù la Viola di Gamba ghjucata da lu  grandu cumpusitoru catalanu Jordi Savall. Intarpritazioni di u Preludu in re minori di Carl Friedrich Abel.

 

Exit mobile version